10 Jun, 11:19, 119 x viewed

Als, bijna derdejaars, studente aan de kunstacademie heb je nog veel te leren.
Van wie kan dat beter als van een 'ouwe rot' in het vak, een geweldig kunstenares.
Caroline dus.

Caroline en ik begonnen een paar maanden geleden samen te schilderen, ik heb licht namelijk. Veel licht!
Onze sessies zijn gezellig, te gezellig af en toe! Onze sessies zijn ook leerzaam. We werken allebei op een hele andere manier. We hebben een eigen stijl.
Het idee ontstond eens te kijken wat er zou gebeuren als we die stijlen zouden combineren.

Ieder een opzet, ieder een ezel, ieder een idee, ieder een doek en na een uur....wisselen van ezel!

Het blijkt een uitdaging om samen te werken aan twee werken. Om elk uur te wisselen van plaats terwijl we bezig zijn. Om de ander, gewoon over je eigen zorgvuldig geplaatste, of toevallig mooi gekleurde streken te zien gaan.














We zien het snel groeien. Een mooi proces is het. Een kwestie van loslaten en durven.
Het blijkt gemakkelijker om te durven. Om losjes te schilderen. Er zit minder druk achter. Wellicht omdat we weten dat er toch weer overheen wordt gegaan door het penseel van de ander.













En bovendien is het dus,
enorm gezellig.












Hier is duidelijk te zien dat niet alleen het schilderen daaraan meewerkt.
Alleen moet het niet te warm zijn want dan moet er kleding uit. Excuses dan ook voor de schare kleding van Caroline. Het was bloedjeheet in de keet.


Als laatste nog een artistiek kiekje van de oorspronkelijke bewoonster van de schilderskeet.














En een kiek van Caro aan het werk













Tot zover de eerste sessie van onze samenwerking. Meer fases volgen ongetwijfeld.